Verandering

  Voor de Verandering  Kom je soms in een gevoelsimpasse terecht alsof het leven je een bepaalde kant wil opduwen. Je wil er vooral niet naar luisteren, het geeft je een onbehaaglijk gevoel en toch….. het leven blijft net zolang duwen totdat je luistert wat het nou feitelijk zegt. Je knokt tegen het onbehaaglijke gevoel en doet er van alles aan om het vooral niet te voelen. Het stemmetje in je hoofd, waar je ondertussen moedeloos en futloos van wordt verzint van alles om vooral de verandering niet in te hoeven. Het lijkt op eeuwig geduw tegen de wens van het leven, want jij wil geen verandering toch? Jij als “persoon” vraagt nergens om en toch wordt er niet voor niets geduwd, hoe jij je ook in allerlei bochten probeert te maneuvreren om van dat ongemakkelijke gevoel af te komen. Het lastige van dit gevoel is dat je het nauwelijks kunt benoemen, je wordt er door overvallen. Je doet verschrikkelijk je best er woorden aan te geven, en kunt je er nauwelijks over verantwoorden.  Het voelt als de kracht van een duwende drijfveer, zonder vorm, waar je niets tegen in te brengen hebt. Het gaat helemaal vanzelf. In het diepste van je ongemakkelijke gevoel, groeit langzaam het besef hoe dicht je tegen jezelf staat aangeplakt. Horen wat het zegt in woorden vangen heeft geen zin. Het geduw van het leven volgen, maakt het lichter. Want als het leven een verandering wil, dan wil jij die ergens diep van binnen ook. Zodra je de verandering durft in te gaan, zal je merken dat het lichter wordt. Je stijgende energie level vertelt jou dat de verandering goed is en dat het de bedoeling is. Uiteindelijk blijkt de levens verandering waar je eerst zo tegen gevochten hebt, je beste kameraad in jouw leven. De logica van het leven zit ‘m namelijk in jouw “Levensveer”, waarin niets valt te verliezen.

Voor de Verandering
Kom je soms in een gevoelsimpasse terecht alsof het leven je een bepaalde kant wil opduwen. Je wil er vooral niet naar luisteren, het geeft je een onbehaaglijk gevoel en toch….. het leven blijft net zolang duwen totdat je luistert wat het nou feitelijk zegt. Je knokt tegen het onbehaaglijke gevoel en doet er van alles aan om het vooral niet te voelen. Het stemmetje in je hoofd, waar je ondertussen moedeloos en futloos van wordt verzint van alles om vooral de verandering niet in te hoeven. Het lijkt op eeuwig geduw tegen de wens van het leven, want jij wil geen verandering toch? Jij als “persoon” vraagt nergens om en toch wordt er niet voor niets geduwd, hoe jij je ook in allerlei bochten probeert te maneuvreren om van dat ongemakkelijke gevoel af te komen. Het lastige van dit gevoel is dat je het nauwelijks kunt benoemen, je wordt er door overvallen. Je doet verschrikkelijk je best er woorden aan te geven, en kunt je er nauwelijks over verantwoorden.

Het voelt als de kracht van een duwende drijfveer, zonder vorm, waar je niets tegen in te brengen hebt. Het gaat helemaal vanzelf. In het diepste van je ongemakkelijke gevoel, groeit langzaam het besef hoe dicht je tegen jezelf staat aangeplakt. Horen wat het zegt in woorden vangen heeft geen zin. Het geduw van het leven volgen, maakt het lichter. Want als het leven een verandering wil, dan wil jij die ergens diep van binnen ook. Zodra je de verandering durft in te gaan, zal je merken dat het lichter wordt. Je stijgende energie level vertelt jou dat de verandering goed is en dat het de bedoeling is. Uiteindelijk blijkt de levens verandering waar je eerst zo tegen gevochten hebt, je beste kameraad in jouw leven. De logica van het leven zit ‘m namelijk in jouw “Levensveer”, waarin niets valt te verliezen.

Roger van der Zwan

NUJY, Delfgauwseweg 66, 2628 EV Delft, Nederland